Mocno

Przytul mnie mocno w całości
by smutek w sercu nie gościł
pocałuj mocno zachłannie
utul niebiańsko nieprzytomnie

Obejmij, zamknij w ramionach
niech ciepło smutek pokona
niech grzeje rozpala zmysły
by serca uczuciem rozbłysły

By pragnienia trochę uśpione
zaczęły swe tańce szalone
pełne żaru i namiętności
tak potrzebnej sercu bliskości

To naprawdę już koniec

uciekam wciąż w górę-
po brzegi wypełniona echem myśli,
co kopie konające ciało pragnień.

pragnienie zaufania, które chciałam dostać,
a dać przecież powinnam w pomarańczy ścianach.

na drewnianej ławce więc zostawiłam Ci prawdę,
a prawdę dostając- ułomną mnie zrobiłeś.
ona nadal tam siedzi skulona w deszczu zimowym,
nadal drżą wargi, nadal oczy uciekają od łez widoku.

kocham Cię teraz w wietrze szarpaniu,
kocham we mgły zamazaniu mankamentów idealności.

echo kolejny raz kołysanką się do snu porywa...

oko z niezapominajek...

***

To naprawdę już koniec

Mała nadzieja

Weź choć na chwilę w dłonie moją twarz
przytul myślami ciepłymi gdy masz
wypełnij po brzegi serdecznością
z serca płynącą czułością..
I bądź chociaż w wyobraźni
słowem pociesz kiedy źle
I nadzieją w przyjaźni
a w uczuciach daj sił mnie.

Niech nam los nie szczędzi tego
czy uczucie to coś złego
Dzięki niemu rozkwitamy
jak promykiem ogrzewamy
i przekazać chcemy je...
Każdy przecież szczęścia chce
Moja radość to ty
bo mi wciąż otwierasz drzwi
ciepłe słowa dając mi.

Poeto mój nieśmiały,
dla mnie jesteś tak wspaniałym
a gdy wstaje nowy dzień
zawsze w myślach witam cię..
Pozdrowienia ślę dla ciebie,
co z wiatrem tak po niebie
z buziakami się ścigają
i do ciebie wprost wpadają
przyjmij je...

Bratnia dusza

pomiędzy słowami
bez zbędnego tłumaczenia
w ciszy niewypowiedzianych
myśli
spojrzysz w oczy
i zrozumiesz
moja bratnia duszo
zabierzesz moje
istnienie stąd
nie będę czuła obcości
porwiesz mnie
nie będę czuła samotności bo ty będziesz
ulotnie się
poczuję ulgę
zabierzesz mnie i już
łza nie ucieknie mi z oczu
odetnę się z tych miejsc gdzie
jestem pustką

***
Kochana

mała dziewczynka

Chcesz bym była mniejsza od poziomki
   taka maleńka, tkliwa i kochliwa
   subtelna, delikatna
   jak pyłek z pięknego kwiatka
   Mogę biegać po lesie
   straszyć ważki szpilką
   ale..co z tą chwilką
   co zrobić, by zatrzymać czas
   czas nieuchronnie biegnie
   i nie wraca tą samą drogą
   i choć jestem wolną osobą
   to tęsknię za małą chwilką
   za biedronką, za ważką
   gdybym była małą dziewczynką...

***

Mała

czekanie

Była dobra w czekaniu. Wydawało jej się to smutne, gdy ktoś jest dobry tylko w tym.. Ale w miarę czekania przestaje się już czekać....

Łagowskie klimaty

Nasz piękny Łagów ma wiele uroczych miejsc, kilka ujęć z tamtych rejonów..